زگیل تناسلی مردان | راه های جلوگیری از این بیماری

زگیل تناسلی مردان

زگیل تناسلی مردان

زگیل تناسلی مردان و زنان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های منتقله از راه ارتباط جنسی است. با تقریب خوبی می‌توان گفت همه‌ی افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در طول عمر خود حداقل با یکی از انواع سویه‌های ویروس پاپیلوما انسانی (HPV) آلوده می‌شوند.

 

زگیل تناسلی مردان

 

بعضی از سویه‌های این ویروس عامل مولد زگیل تناسلی هستند که نواحی مرطوب تناسلی را درگیر می‌کند. زگیل تناسلی می‌تواند به شکل ضایعات کوچک و برجسته به رنگ پوست و یا ضایعاتی شبیه به گل کلم در سطح پوست پدیدار شود. در بسیاری از موارد ممکن است این ضایعات به اندازه‌ای کوچک باشند که به راحتی دیده نشوند. در این مطلب به ارائه توضیحاتی پیرامون این بیماری، علائم و درمان آن می‌پردازیم.

علائم زگیل تناسلی مردان چیست؟

زگیل تناسلی در مردان قسمت‌هایی از جمله کلاهک آلت تناسلی، تنه آلت تناسلی، کیسه بیضه و مقعد را درگیر می‌کند. همچنین در زنان این ضایعات بر روی قسمت خارجی آلت تناسلی، دیواره‌ واژن و مقعد پدیدار می‍شوند. به علاوه در صورت انجام رابطه جنسی دهانی، قسمت داخلی دهان و حلق نیز می‌تواند درگیر شود. علائم زگیل تناسلی شامل موارد زیر می‌شود:

  • برجستگی‌های کوچک به رنگ پوست و یا قهوه‌ای یا صورتی در ناحیه تناسلی
  • یک ضایعه به شکل گل کلم که از تعداد زیادی زگیل نزدیک به هم تشکیل شده است
  • احساس خارش شدید و یا سوزش در ناحیه تناسلی
  • خون‌ریزی در هنگام دخول

گاهی به علت کوچک بودن و یا غیر‌برجسته بودن این ضایعات، دیدن آن‌ها دشوار است. به علاوه در افرادی که به دلیل بیماری زمینه‌ای سیستم ایمنی سرکوب شده دارند، اندازه و پیشرفت ضایعات بسیار زیاد است.

عامل ایجاد زگیل تناسلی چیست؟

ویروس پاپیلوما انسانی (HPV) مولد زگیل تناسلی مردان و زنان است. بیش از چهل سویه از این ویروس قابلیت آلوده کردن ناحیه تناسلی را دارند. زگیل تناسلی از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود. متاسفانه حتی در مواردی که ضایعات قابل دیدن نیستند انتقال ویروس امکان پذیر است و به این ترتیب ممکن است افرادی ناقل بدون علامت باشند.

 

چه عواملی خطر ابتلای افراد به زگیل تناسلی را افزایش می‌دهد؟

همه‌ی افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در معرض خطر ابتلا به این ویروس قرار می‌گیرند. عواملی که احتمال ابتلا را بالا می‌برند به شرح زیر هستند:

  • برقراری رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم با شریک‌های جنسی متعدد
  • برقراری رابطه جنسی با فردی که نسبت به سابقه سایر روابط جنسی او اطلاعی ندارید
  • ضعف سیستم ایمنی به دلایلی نظیر ابتلا به HIV یا مصرف دارو‌های سرکوب‌ کننده سیستم ایمنی در افرادی که پیوند عضو شده‌اند
  • ابتلا به سایر عفونت‌های جنسی
  • شروع روابط جنسی از سن کم

 

اطلاعات بیشتر درباره بیماری های مقاربتی : بیماری های مقاربتی چیست

 

عوارض ابتلا به ویروس پاپیلوما انسانی (HPV) چیست؟

دو عارضه مهم ابتلا به این ویروس به شرح زیر است:

  • سرطان: ابتلا به HPV به معنای ابتلا قطعی به سرطان نیست اما برخی از سویه‌های این ویروس می‌توانند شانس ایجاد سرطان را افزایش دهند. سرطان دهانه رحم و واژن در زنان و سرطان آلت تناسلی و مقعد در مردان با ابتلا به این ویروس ارتباط دارند.
  • چالش‌های دوران بارداری: به صورت نادر در برخی افراد، زگیل تناسلی در طول دوران بارداری بزرگ شده و می‌تواند مسیر مجرای ادرار را ببندد. همچنین وجود زگیل در دیواره واژن باعث جلوگیری از کش آمدن آن در هنگام زایمان می‌شود.

 

راه‌های جلوگیری از ابتلا به زگیل تناسلی چیست؟

اجتناب از برقراری رابطه جنسی با افراد متعدد اولین و بهترین راه است. همچنین شناخت نسبی شریک جنسی و وضعیت سلامت او شما را در خطر کمتری نسبت به این بیماری قرار می‌دهد. زگیل تناسلی مردان با وجود استفاده از کاندوم همچنان قابل انتقال است اما باید بدانید که استفاده از آن احتمال ابتلا را کاهش می‌دهد.

 

آیا واکسنی برای جلوگیری از ابتلا به HPV وجود دارد؟

در حال حاضر دو نوع واکسن ۴ و ۹ ظرفیتی برای این بیماری وجود دارد. واکسن ایرانی دو ظرفیتی HPV نیز در داروخانه‌ها عرضه می‌شود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) پیشنهاد می‌کند که دختران و پسران در سنین یازده و دوازده سال نسبت به این بیماری واکسینه شوند. بهتر است که تزریق واکسن پیش از شروع رابطه جنسی و در دو نوبت انجام شود. در افراد بین پانزده تا بیست و شش سال تزریق سه نوبت واکسن نیاز است. همچنین سازمان غذا و دارو آمریکا تزریق سه نوبت واکسن ۹ ظرفیتی را به همه افراد ۹ تا ۴۵ سال پیشنهاد می‌کند.

 

زگیل تناسلی چگونه درمان می‌شود؟

برای جلوگیری از انتقال عفونت و همچنین مسائل زیبایی باید زگیل تناسلی را از بین برد. زگیل تناسلی مردان با مراجعه به اورولوژیست درمان می‌شود. به صورت کلی حذف زگیل تناسلی از طریق دارو و یا جراحی انجام می‌شود. پزشک شما ممکن است با در نظر گرفتن شرایط، داروهای موضعی مختلفی را تجویز کند. روش‌های جراحی مختلفی نیز برای حذف زگیل تناسلی وجود دارد که به قرار زیر است:

  • فریز با نیتروژن مایع (کرایوتراپی): با استفاده از نیتروژن مایع محل زگیل تناسلی به صورت موضعی یخ می‌زند. پس از فریز شدن ضایعه، تاول ایجاد شده و با بهبود تاول، پوست سالم و جدید جایگزین می‌شود.
  • الکتروکوتر: در این روش زگیل تناسلی با استفاده از ابزار الکتریکی سوزانده می‌شود.
  • برداشتن زگیل با جراحی: در برخی شرایط بنا به صلاح‌دید پزشک زگیل تناسلی با جراحی برداشته می‌شود.
  • لیزر: استفاده از لیزر در موارد زگیل‌های مقاوم به درمان و راجعه ممکن است توصیه شود.

قطع زنجیره انتقال با درمان زگیل

ابتلا به زگیل تناسلی می‌تواند برای مدتی روابط جنسی شما را تحت تاثیر قرار دهد. این ضایعات از نظر ظاهری نیز شکل نامناسبی دارد و در دراز مدت می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. اگر به زگیل تناسلی مبتلا شدید و یا ضایعات ناشناخته جدیدی را در نواحی تناسلی یافتید ار اسرع وقت به پزشک خود مراجعه کنید تا از درمان مناسب بهره‌مند شده و همچنین از انتقال عفونت به دیگران جلوگیری کنید.

سوالی دارید ؟

امیدواریم از این مطلب که در سایت دکتر حجت سلیمی متخصص اورولوژی منتشر شده است اطلاعات کافی را به دست آورده باشید. اگر درخصوص مطلب “زگیل تناسلی مردان” سوالی دارید، در قسمت دیدگاه ها برای بنویسید و سوال خود را بپرسید. دکتر حجت سلیمی در کمترین زمان ممکن شخصا به آن پاسخ می‌دهد.

هیدروسل چیست؟ (علایم، علل و درمان)

هیدروسل چیست

هیدروسل چیست؟

هیدروسل چیستهیدروسل تورم بیضه‌ها در نتیجه تجمع مایع در اسکروتوم است. اسکروتوم، کیسه‌ای نازک از جنس پوست است که بیضه‌ها را در بر می‌گیرد. بیضه‌ها، برای تولید اسپرم‌هایی با توانایی باروری مناسب، نیاز به فعالیت در دمایی پایین‌تر از دمای بدن دارند. از این رو، کمی پیش از تولد، به داخل اسکروتوم نزول پیدا می‌کنند. هیدروسل عارضه‌ای شایع در نوزادان تازه متولد شده است و در اغلب موارد نیز تا پیش از یک سالگی، بدون انجام اقدام درمانی خاصی برطرف می‌شود. پسران در سن بالاتر و مردان بالغ، در نتیجه التهاب یا تروما و آسیب به بیضه یا اپی‌دیدیم ممکن است به این عارضه دچار شوند.

هیدروسل در اغلب موارد باعث ایجاد درد یا آسیب و عارضه خاصی نمی‌شود. اقدامات درمانی نیز در اغلب موارد نیاز نیست. اما در صورت ایجاد التهاب و تورم در بیضه‌ها، مراجعه به پزشک برای رد کردن علل خطرناک و مهمی مانند تورشن بیضه‌ها ضروری است.

در این مطلب نگاهی به علایم، علل، ریسک فاکتورها، عوارض و درمان هیدروسل می‌اندازیم.

علایم و نشانه های بیماری هیدروسل

به‌طور معمول تنها علامت هیدروسل، التهاب یکطرفه یا دو طرفه بیضه‌ها بدون ایجاد درد است. بعضی اوقات اندازه بیضه متورم در صبح کمتر و در طول روز به مرور افزایش می‌یابد. از دیگر علایم می‌توان به احساس سنگینی در بیضه درگیر اشاره کرد. با افزایش بیشتر سایز احتمال تجربه درد نیز افزایش پیدا می‌کند.

 

برای بیماری هیدروسل کی به پزشک مراجعه کنیم؟

در ادامه مطلب “هیدروسل چیست”، به‌طور کلی هرگونه التهاب و تورم در بیضه نیاز به معاینه و بررسی در سریع‌ترین زمان ممکن دارد. گاهی اوقات التهاب و بزرگی در بیضه، در نتیجه تورشن بیضه‌ها، یعنی پیچ خوردگی عروق خونی و اعصاب تغذیه کننده بیضه، بوجود می‌آید. این شرایط یک اورژانس اورولوژی است. و در صورت عدم درمان در زمان مناسب ممکن است موجب عوارض جبران ناپذیری شود.

گاهی اوقات، التهاب و تورم در بیضه می‌تواند نشانه‌ای از ابتلا به بدخیمی‌های سیستم تناسلی مردانه باشد. تشخیص زودهنگام این بدخیمی‌ها، مهمترین عامل در موفقیت در درمان آن‌ها است.

هیدروسل، گاهی با بیماری‌های دیگری مانند هرنی اینگویینال (فتق کشاله ران) همراهی دارد. در این عارضه به علت وجود ناحیه‌ای ضعیف‌تر در دیواره شکم، بخشی از روده‌ها به داخل اسکروتوم راه پیدا می‌کنند.

در نوزادان، در صورتی که سایز هیدروسل افزایش پیدا کند، یا تا بیش از یک سالگی برطرف نشود، بررسی و معاینه بیضه‌ها ضروری است.

 

علل بیماری هیدروسل

 

علل هیدروسل در نوزادان

در ادامه مطلب “هیدروسل چیست”، گاهی هیدروسل می‌تواند بیش از تولد بوجود بیاید. در هنگام مهاجرت بیضه‌ها از حفره شکمی به داخل اسکروتوم، پوششی (ساک) هر بیضه را فرا گرفته است. این پوشش، باعث تجمع مایع در اطراف بیضه‌ها می‌شود. در بسیاری از موارد این پوشش بسته شده و پس از مدتی مایع جذب می‌شود.

گاهی پس از بسته شدن پوشش، مایع جذب نشده و باقی می‌ماند. به این حالت هیدروسل غیر ارتباطی می‌گویند. در نوع دیگر، پوشش باز مانده و مایع جذب نمی‌شود. به این حالت هیدروسل ارتباطی می‌گویند. در هیدروسل ارتباطی، در صورت وارد آمدن فشار به اسکروتوم مایع می‌تواند به داخل شکم برگشت کند. هیدروسل ارتباطی در بسیاری از مواقع با فتق کشاله ران همراهی دارد.

 

علل هیدروسل در بزرگسالان

هیدروسل در مردان با سن بالاتر، می‌تواند در نتیجه التهاب و تروما در بیضه‌ها یا اپی‌دیدیم ( لوله پیچ خورده در پشت هر بیضه) ایجاد شود.

 

ریسک فاکتورها

در ادامه مطلب “هیدروسل چیست”، در بیشتر موارد هیدروسل در نوزادان تازه متولد شده دیده می‌شود. حدود ده درصد از نوزادان در هنگام تولد مبتلا به هیدروسل هستند. تولد پیش از موعد ریسک بروز هیدروسل در نوزادان را افزایش می‌دهد.

از دیگر ریسک فاکتورها می‌توان به التهاب و آسیب به اسکروتوم و اپی‌دیدیم، و عفونت‌ها و بیماری‌های مقاربتی (STD) را نام برد.

 

عوارض بیماری هیدروسل

هیدروسل، در بسیاری از موارد عارضه خاصی به دنبال نداشته و  بر قدرت باروری فرد اثری ندارد. اما گاهی با بیماری های مهمی همراهی داشته که می‌تواند باعث عوارضی جدی شود. مانند:

  • عفونت بیضه
  • تومور و بدخیمی در بیضه‌ها
  • فتق کشاله ران

 

تشخیص

در ادامه مطلب “هیدروسل چیست”، در صورت شک به هیدروسل، پزشک اقدام به معاینه بیضه‌ها و اسکروتوم می‌کند. ممکن است لمس بیضه‌ها در معاینه، در صورت وجود هیدروسل سخت باشد.

گاهی پزشک با تاباندن منبع نور، اقدام به انجام تستی به نام ترانس ایلومینیشن می‌کند. این تست برای افتراق مایع از وجود توده در بیضه‌ها انجام می‌شود. در صورت وجود توده نور به خوبی از بیضه‌ها غبور نمی‌کند.

معاینه شکم برای بررسی فتق کشاله ران لازم است. گاهی ممکن است پزشک برای بررسی فتق کشاله ران، درخواست انجام سونوگرافی بدهد.

بررسی نمونه‌های خون و ادرار برای بررسی از نظر عفونت و التهاب ممکن است لازم باشد.

 

درمان

در بسیاری از مواقع هیدروسل نیاز به درمان ندارد. در نوزادان تازه متولد شده اغلب تا یک‌سالگی و در مردان با سن بالاتر تا حدود شش ماه پس از ایجاد به شکل خود به خودی برطرف می‌شوند. اما در صورت افزایش سایز یا برطرف نشدن پس از این مدت، اقدامات درمانی ممکن است نیاز باشد.

 

جراحی

در این عمل، جراح با ایجاد برشی کوچک در اسکروتوم یا شکم (بسته به محل هیدروسل) اقدام به خارج کردن آن می‌کند. عمل جراحی هیدروسل عملی با ریسک کم و درصد موفقیت بسیار بالاست.

 

آسپیره سوزنی

گاهی پزشک، با وارد کردن سوزنی نازک، اقدام به تخلیه هیدروسل می‌کند. گاهی پس از تخلیه، داروی خاصی به داخل پوشش آن تزریق می‌شود تا از تجمع دوباره مایع جلوگیری شود.

 

امیدواریم از این مطلب که در سایت دکتر حجت سلیمی متخصص اورولوژی منتشر شده است اطلاعات کافی را به دست آورده باشید. اگر درخصوص مطلب هیدروسل چیست سوالی دارید، در قسمت دیدگاه ها برای بنویسید و سوال خود را بپرسید. دکتر حجت سلیمی در کمترین زمان ممکن شخصا به آن پاسخ می‌دهد.

ناتوانی جنسی در آقایان یا اختلال نعوظ چیست؟

ناتوانی جنسی چیست

ناتوانی جنسی در مردان

ناتوانی جنسی چیستناتوانی جنسی (Impotence) یا اختلال نعوظ (Erectile Dysfunction) یا به اختصار ED، مشکلی شایع در آقایان است که با ناتوانی در ایجاد و یا حفط نعوظ تعریف می‌شود. تقریبا تمامی مردان در دوره‌ای از زندگی خود به این مشکل دچار می‌شوند. درگیری موقت یا دوره‌ای به اختلال نعوظ همیشه نشان دهنده بیماری نیست. اما در صورت ادامه داشتن، یا تکرار شونده بودن این شرایط نیاز به بررسی‌های بیشتری وجود دارد. اهیمت بررسی اختلال نعوظ در این است که در بسیاری از مواقع یک بیماری زمینه‌ای مهم مانند دیابت یا آترواسکلروز در ایجاد آن نقش دارد. در این مطلب نگاهی به علایم، علل و تشخیص و روش‌های مختلف درمان ناتوانی جنسی در آقایان می‌اندازیم.

 

علایم اختلال نعوظ

علایم اختلال نعوظ، شامل ناتوانی همیشگی، یا تکرار شونده در ایجاد یا حفظ نعوظ و کاهش میل جنسی است.

 

برای اختلال نعوظ کی به پزشک مراجعه کنیم؟

  • نگرانی در رابطه با اختلال نعوظ یا سایر اختلالات جنسی مانند: زود انزالی یا دیر انزالی
  • دیابت، بیماری‌های قلبی یا سایر شرایط و بیماری‌هایی که می‌توانند بر فرآیند نعوظ تاثیر گذار باشند.
  • داشتن علایم و نشانه‌های دیگر همراه با اختلال نعوظ

 

علل ناتوانی جنسی

علل اختلال نعوظ می‌تواند روانی یا حاصل یک اختلال فیزیکی باشد. نعوظ، پدیده‌ای پیچیده است، که مغز، هورمون‌ها، احساسات، اعصاب، عروق خونی و عضلات در ایجاد آن نقش دارند. اختلال نعوظ می‌تواند حاصل اختلال در هر یک از این موارد، یا مجموعه‌ای از این عوامل باشد. استرس و وضعیت سلامت روانی فرد هم می‌تواند باعث ایجاد یا تشدید ناتوانی جنسی شود. در بسیاری از موارد، هر دو جزء روانی و اختلال فیزیکی در ایجاد اختلال نعوظ نقش ایفا می‌کنند.

از علل فیزیکی ناتوانی جنسی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بیماری‌های قلبی و عروقی
  • لخته در عروق خونی (آرترواسکلروز)
  • کلسترول بالا
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • چاقی
  • سندروم متابولیک، شرایطی که با فشار خون بالا، افزایش سطح انسولین، افزایش سطح کلسترول و چربی شکمی مشخص می‌شود.
  • نارسایی کلیه
  • پارکینسون
  • مولتیپل اسکلروزیس (ام اس)
  • آلزایمر
  • افزایش سطح پرولاکتین
  • ضریه یا آسیب مغزی
  • افزایش سن
  • برخی از داروها
  • مصرف تنباکو
  • پلاک پیرونی
  • مصرف الکل و مخدرها
  • اختلالات خواب
  • درمان بدخیمی‌ها یا بزرگی پروستات
  • سطح پایین هورمون تستوسترون
  • جراحی و ضربه به ستون فقرات یا ناحیه لگن

مغز نقش مهمی در آغاز فرآیند‌هایی دارد که در نهایت به نعوظ ختم می‌شود. این فرآیند با احساس هیجان جنسی آغاز می‌شود. در برخی از شرایط روانی این فرآیند دچار اختلال می‌شود که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افسردگی و نگرانی یا سایر اختلالات روانی مانند شیزوفرنی
  • اضطراب
  • مشکل در رابطه با شریک جنسی در نتیجه استرس یا مشکلات ارتباطی

 

ریسک فاکتورها در ناتوانی جنسی

سن، از مهمترین ریسک فاکتور‌ها در ایجاد ناتوانی جنسی است. با افزایش سن، ایجاد و حفظ نعوظ سخت‌تر می‌شود. از سایر ریسک فاکتورهای مهم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برخی بیماری‌ها مانند: دیابت و بیماری‌های قلبی و عروقی
  • اضافه وزن
  • مصرف تنباکو، الکل و مواد مخدر
  • برخی درمان‌های پزشکی، مانند: درمان بزرگی پروستات یا رادیوتراپی برای درمان سرطان
  • آسیب و تروما، به خصوص آسیب به عروق و اعصاب کنترل کننده نعوظ
  • داروها، مانند: ضد افسرگی‌ها، آنتی‌هیستامین‌ها، مسکن‌ها، داروهایی که برای درمان بزرگی پروستات و فشار خون بالا استفاده می‌شوند.
  • شرایط روانی، مانند: افسردگی و اضطراب

 

مطلب مفید برای شما :  بیماری عدم نزول بیضه چیست

 

عوارض

  • استرس و افسردگی
  • نارضایتی جنسی
  • اعتماد به نفس پایین
  • مشکل در رابطه با شریک زندگی
  • مشکلات باروری

 

پیشگیری از اختلال نعوظ

بهترین راه پیشگیری از اختلال نعوظ و  ناتوانی جنسی، انتخاب سبک زندگی سالم و درمان و پیگیری به موقع سایر اختلالات پزشکی، روانی و بیماری‌ها است:

  • درمان به موقع دیابت، بیماری‌های قلبی و عروقی و سایر بیماری‌های مزمن
  • انجام غربالگری و چک‌آپ منظم
  • خودداری از مصرف سیگار، الکل و اعتیاد به مخدرها
  • کاهش استرس و اضطراب روزانه
  • انجام فعالیت‌های فیزیکی به شکل منظم
  • درمان و پیگیری اختلالات مود و روان مانند افسردگی و اضطراب

 

تشخیص ناتوانی جنسی

در صورتی که پزشک به اختلال نعوظ شک کند، ممکن است علاوه بر معاینه آلت تناسلی، بیضه‌ها و اعصاب، آزمایش‌هایی را برای بررسی علل زمینه‌ای که ممکن است یاعث ایجاد این شرایط شوند، درخواست کند:

  • آزمایش خون، برای بررسی دیابت، بیماری‌های قلبی و سطح تستوسترون و پرولاکتین
  • آزمایش ادرار، برای بررسی دیابت و سایر علل زمینه‌ای
  • سونوگرافی، بررسی جربان خون عروق آلت تناسلی
  • بررسی اختلالات روانی و مود مانند افسردگی، اضطراب

 

درمان ناتوانی جنسی و اختلال نعوظ

نکته مهم در درمان اختلال نعوظ و ناتوانی جنسی درمان علت زمینه‌ای است. پس از درمان و مدیریت مناسب علت زمینه‌ای، ممکن است بر اساس شدت و سایر شرایط، برخی برنامه‌های درمانی نیاز باشد:

  • داروهای خوراکی مانند: سیلدنافیل سیترات (ویاگرا)، که باعث افزایش اثر نیتریک اکساید می‌شوند. در نتیجه استفاده از این داروها، جریان خون آلت تناسلی افزایش پیدا کرده و همچنین عضلات دخیل در نعوظ نیز ریلکس می‌شوند. در نهایت فرد می‌تواند نعوظ بهتری را در پاسخ به تحریکات جنسی تجربه کند. این داروها می‌توانند باعث عوارض جبران ناپذیری شوند و مصرف آن‌ها باید با دستور پزشک و زیر نظر پزشک باشد.
  • تستوسترون، در برخی افراد علت ناتوانی جنسی کاهش سطح تستوترون است. جایگزینی دارویی این هورمون می‌تواند درمان مناسبی برای این افراد یاشد.
  • داروهای تزریقی مانند: آلپروستادیل، تزریق داروها در قاعده پنیس و در درون اجسام غاری آلت تناسلی انجام می‌شود. مصرف این داروها نیز باید با دستور پزشک و زیر نظر پزشک انجام شود.
  • آلپروستادیل داخل پیش‌آبراهی (Muse)، در این روش تزریق آلپروستادیول به داخل پیش‌آبراه آلتی انجام می‌شود.

در صورتی که درمان‌های دارویی پاسخ مناسبی ایجاد نکنند، ممکن است نیاز به انجام مداخلات درمانی دیگری باشد:

  • پمپ آلت تناسلی (دستگاه وکیوم)، این وسلیه لوله‌ای توخالی است که با کشیدن هوا و ایجاد محیط خلا در اطراف آلت تناسلی، باعث ورود خون به داخل عروق آلت تناسلی می‌شود. پس از ایجاد نعوظ، با قرار دادن حلقه‌ای از بازگشت خون جلوگیری می‌شود.
  • پروتز (ایمپلنت) آلت تناسلی، این روش در صورت شکست سایر برنامه‌های درمانی انجام می‌شود. در این روش جراح دو دستگاه کوچک را در دو طرف آلت تناسلی قرار می‌دهد، تا به ایجاد نعوظ در بیمار کمک کند. انواع مختلفی از ایمپلنت‌های آلت تناسلی وجود دارند که بر اساس مزایا و معایب هر کدام و شرایط بیمار تعبیه می‌شوند.

درمان اختلالات زمینه‌ای روانی مانند افسردگی می‌تواند به بهبود ناتوانی جنسی کمک کند. یرخی از مطالعات از تاثیر انجام ورزش‌های بی‌هوازی در بهبود اختلال نعوظ خبر می‌دهند.

دلایل ناتوانی جنسی در مردان چیست؟

دلایل فیزیکی و روانشناختی متعددی برای اختلال نعوظ وجود دارد: و دیابت و مشکلات قلبی و عروقی و آسیب های فیزیکی و یا عمل های جراحی ( نظیر پروستات، مثانه، کلون و مقعد) و آسیب های وارد شده به نخاع و استفاده از دارو و مشکلات هورمونی و شیوه زندگی (استعمال دخانیات، مصرف زیاد الکل، چاقی و نداشتن فعالیتهای ورزشی)

امیدواریم از این مطلب که در سایت دکتر حجت سلیمی متخصص اورولوژی منتشر شده است اطلاعات کافی را به دست آورده باشید. اگر در خصوص مطلب ” ناتوانی جنسی چیست سوالی دارید، در قسمت دیدگاه ها برای بنویسید و سوال خود را بپرسید. دکتر حجت سلیمی در کمترین زمان ممکن شخصا به آن پاسخ می‌دهد.

بیماری پروستات چیست؟ (علائم تشخیص و درمان آن‌ها)

پروستات چیست

بدخیمی های پروستات چه بیماری هایی هستند؟

 

پروستات چیستپروستات چیست : بدخیمی‌ها، دسته‌ای از بیماری‌ها هستند که در نتیجه رشد خارج از کنترل سلول‌های بدن پدید می‌آیند. مهم‌ترین نکته در درمان انواع بدخیمی‌ها، تشخیص زودهنگام و مناسب و در نتیجه درمان به‌موقع است. بدخیمی‌های پروستات، بیماری‌هایی هستند که در نتیجه رشد خارج از کنترل سلول‌های غده پروستات بوجود می‌آیند. بدخیمی‌های پروستات، امروزه شایع‌ترین نوع بدخیمی در مردان شناخته می‌شوند.

پروستات از غدد برون‌ریز بدن، و جزئی از سیستم تولید مثل مردانه است. این غده در زیر مثانه قرار داشته و پیش‌آبراه از وسط آن عبور می‌کند. غده پروستات مایعی قلیایی حاوی یون‌ها و آنزیم‌های مورد نیاز اسپرم برای بارورسازی تخمک را ترشح می‌کند. در نتیجه نقش مهمی را در قدرت باروری سلول‌های جنسی مردانه ایفا می‌کند.

انواع زیادی از بدخیمی‌های پروستات رشد آهسته داشته و به بافت خود پروستات محدود می‌شوند. اما انواعی نیز رشد سریع‌تر داشته و می‌توانند از طریق خون به سایر نقاط بدن رفته و سایر بافت‌های بدن را هم درگیر کنند. این موارد نیاز به پیگیری و درمان جدی‌تری دارند. درکالبدشکافی‌های انجام شده از بسیاری از مردانی که در سن بالا و در اثر عللی دیگر فوت شده‌اند، نشانه‌های پاتولوژیک بدخیمی‌های پروستات مشاهده شده است. اما بسیاری از آنان هیچگونه علامتی از ابتلا را نشان نداده‌اند. به طور کلی بنظر می‌رسد که از هر ۹ مرد یک نفر در طول زندگی خود به بدخیمی‌های پروستات مبتلا می‌شود.

 

انواع بدخیمی‌های پروستات

بسیاری از بدخیمی‌های پروستات در دسته آدنوکارسینوم‌ها قرار می‌گیرند و حاصل رشد خارج از کنترل سلول‌های غددی هستند. اما انواع دیگری از بدخیمی‌های پروستات، به شکل نادرتر هم ممکن است ایجاد شوند، مانند: کارسینوما سلول‌های کوچک، تومورهای نورواندوکرین، تومور سلول‌های بینابینی و سارکوما.

 

عوامل مستعد کننده

  • سن: بسیاری از مبتلایان در سنین بالای ۵۰ سال قرار دارند. ابتلا به بدخیمی‌های پروستات در سنین زیر ۴۰ سال بسیار نادر است. به‌طور کلی با افزایش سن احتمال ابتلا افزایش می‌یابد.
  • نژاد: در بررسی انجام شده در ایالات متحده مشخص شده است که احتمال ابتلا به بدخیمی‌های پروستات در سیاه‌پوستان آمریکایی بیشتر است. و این افراد در سن پایین‌تری ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. در مقابل احتمال ابتلا در افرادی با نژاد آسیایی و اسپانیایی پایین‌تر است.
  • چاقی: شانس ابتلا در افراد چاق بیشتر است، همچنین احتمال عدم پاسخ به درمان رابطه مستقیمی با توده بدنی فرد دارد.
  • سابقه خانوادگی: به‎‌نظر می‌رسد که به دلیل نقش برخی از ژن‌های خاص در ایجاد بدخیمی‌های پروستات، احتمال ابتلا در افرادی که دارای فامیل درجه یک مبتلا بوده‌اند بالاتر است.
  • بیماری‌های مقاربتی: بنظر می‌رسد که برخی عفونت‌های تناسلی مانند گنوره‌آ می‌توانند احتمال ابتلا بدخیمی‌های پروستات را در نتیجه التهاب پروستات افزایش دهند.
  • تغذیه: رزیم پرگوشت و پر پروتئین می‌تواند ریسک ابتلا را افزایش دهد.

باوجود اینکه رابطه بین سیگار، الکل و مواد مخدر در افزایش احتمال ابتلا تایید نشده است، اما برخی از مطالعات نشان از تاثیر مثبت ترک اسیگار و الکل در کاهش ریسک ابتلا به بدخیمی‌های پروستات می‌دهند.

 

پیشگیری از بیماری

  • وزن مناسب: داشتن وزن مناسب و انجام حرکات ورزشی به شکل منظم، می‌تواند ریسک ابتلا به بدخیمی‌های پروستات را کاهش دهد.
  • تغذیه: داشتن تغذیه مناسب، و مصرف روزانه سبزیجات و میوه‌ها با تامین نیاز بدن به مواد معدنی و ویتامین‌ها، می‌تواند ریسک ابتلا را کاهش دهد.
  • غربالگری: با انجام غربالگری‌های منظم و مراجعه زودهنگام به پزشک در صورت داشتن علایم و نشانه‌های هشدار دهنده، می‌توان با تشخیص زودهنگام بیماری از بسیاری از عوارض در آینده جلوگیری کرد.

 

بدخیمی‌های پروستات

 

علایم و نشانه های بیماری پروستات

  • مشکلات ادراری شامل شب ادراری، کاهش حجم ادرار، افزایش دفعات ادرار کردن و ادرار خونی
  • انزال خونی
  • مشکل نعوظ یا نعوظ دردناک
  • درد قفسه سینه، پشت و لگن
  • احساس ضعف، خستگی و مور مور شدن در زانوها و پاها
  • کاهش وزن
  • کاهش اشتها

در بسیاری از موارد، این علایم به علت عوامل و بیماری‌های دیگری مانند: هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات یا مشکلات سیستم ادراری ایجاد می‌شوند. وجود این نشانه‌ها و علایم به خودی خود مطرح کننده ابتلای قطعی فرد نیست. و تشخیص قطعی این بیماری با انجام تست‌ها و آزمایش‌های گوناگون انجام می‌شود.

 

مقاله خواندنی برای شما : ناتوانی جنسی در مردان

 

تست‌ های تشخیصی

  • PSA :PSA پروتئینی است که توسط سلول‌های غده پروستات ترشح می‌شوند. در بسیاری از مبتلایان، سطح این پروتئین در خون افزایش می‌یابد. به شکلی که بسیاری از مبتلایان، مقادیر بیش از ۴ نانوگرم در دسی لیتر را در خون خود دارند. اما مقادیر کمتر، رد کننده ابتلای به بدخیمی‌های پروستات نیست. این احتمال با افزایش مقادیر PSA به بیش از ۱۰ نانوگرم در دسی لیتر به بالاتر از پنجاه درصد می‌رسد. این تست به عنوان یکی از اولین تست‌ها در ارزیابی مبتلایان احتمالی استفاده می‌شود. در بسیاری از کشورها PSA تست استاندارد برای غربالگری مردان در سنین بالا است. همچینین از این تست برای ارزیابی پاسخ به درمان در مبتلایان نیز استفاده می‌شود.
  • DRE: در این روش، پزشک از طریق رکتوم اقدام به معاینه و لمس غده پروستات می‌کند. در صورت وجود سفتی و یا افزایش سایز غیر طبیعی، ممکن است بررسی‌های بیشتری لازم باشد. از این روش نیز برای غربالگری مبتلایان احتمالی به بدخیمی‌های پروستات استفاده می‌شود.
  • بیوپسی پروستات: برای تایید تشخیص ابتلای فرد، در صورت وجود نشانه‌ها و یافته‌های آزمایشگاهی مشکوک انجام می‌شود. در بیوپسی، بخشی از بافت پروستات برداشته شده، و در زیر میکروسکوپ از نظر تغییرات بدخیم سلولی بررسی می‌شود.

 

درمان بدخیمی پروستات

بدخیمی‌های پروستات در بسیاری از موارد نیاز به درمان ندارند، زیرا در بسیاری از موارد رشد آهسته داشته و محدود به خود غده هستند. درمان تنها در موارد پیشرفته و تهدید کننده حیات انجام می‌شود.

اما در موارد خوش‌خیم نیز ویزیت و بررسی دوره‌ای از نظر پیشرفت سیر بیماری ضروری است. انواع برنامه‌های درمانی شامل جراحی، شیمی درمانی، هورمون تراپی و رادیوتراپی است که بر اساس استیج و گرید و شرایط بیمار ممکن است برای او انجام شود. مهم‌ترین نکته در درمان بدخیمی‌های پروستات، انجام غربالگری‌های دوره‌ای و تشخیص زودهنگام است.

 

امیدواریم از این مطلب که در سایت دکتر حجت سلیمی متخصص اورولوژی منتشر شده است اطلاعات کافی را به دست آورده باشید. اگر در خصوص مطلب ” پروستات چیست “ سوالی دارید، در قسمت دیدگاه ها برای بنویسید و سوال خود را بپرسید. دکتر حجت سلیمی در کمترین زمان ممکن شخصا به آن پاسخ می‌دهد.