همه چیز درباره پروتز آلت تناسلی در مردان

جراحی کاشت پروتز آلت، یک روش پزشکی است که با هدف بازسازی عملکرد طبیعی آلت تناسلی، طراحی شده است. این روش، به‌ ویژه برای افرادی که از اختلال نعوظ شدید رنج می‌برند؛ نجات ‌بخش است. این پروتزها از طریق جراحی، در بافت آلت کاشته می‌شوند؛ تا نعوظی قابل اعتماد و کنترل ‌شده ایجاد کنند.

این روش، فراتر از یک عمل پزشکی، راهی برای بازسازی اعتماد به نفس است. به تجربه‌ام، بسیاری از بیمارانم پس از سال‌ها تحمل فشار روانی ناشی از این مشکل، با این جراحی به زندگی عادی برگشته‌اند.

انواع پروتز آلت تناسلی

در حال حاضر انواع پروتز آلت تناسلی عبارت هستند از:

پروتز نیمه سخت (سفت)

در دستگاه پروتز نیمه سفت، یک لوله نیمه جامد با یک سری مرکزی دارند که پروتز را در موقعیت درست قرار می‌دهد. زمانی که فرد به فعالیت جنسی تمایل داشته باشد، می‌تواند نعوظ را به‌صورت دستی ایجاد کند. این نوع پروتز نیازی به پمپ یا تنظیمات خاص ندارد و همیشه در حالت نیمه‌سفت باقی می‌ماند. اگرچه اغلب این پروتزها تاثیری در افزایش طول آلت ندارند، اما طراحی‌های خاص دیگری وجود دارد که برای اصلاح آلت های کوتاه استفاده می گردد. به طور کلی، اغلب مردان پس از کاشت پروتز های نیمه سفت در آلت رضایت دارند و استفاده از آن آسان است.

پروتز قابل‌انعطاف

این پروتزها قابلیت خم شدن دارند و به افراد این امکان را می‌دهند که در زمان نیاز به حالت نعوظ دست یابند و در سایر مواقع آلت را به حالت طبیعی برگردانند.

پروتز بادی

این نوع از ایمپلنت ها، رایج ترین نوع پروتزهای آلت تناسلی به شمار می روند. این دستگاه دارای یک مخزن پر از مایع دارد که زیر دیواره شکم قرار داده می شود. یک پروتز بادی آلت تناسلی اجازه می دهد تا مایع را از محل نگهداری گرفته و سیلندرهای داخل آلت تناسلی را پر کند. یک پمپ در کیسه بیضه در کنار بیضه قرار داده می شود تا بیمار بتواند در صورت تمایل آن را باد کند.

پروتز بادی یا قابل‌ تورم پیشرفته‌ ترین نوع پروتز است که با استفاده از یک پمپ داخلی می‌تواند آلت را به حالت نعوظ درآورد. این پروتزها به دلیل طبیعی‌تر بودن و کنترل بهتر محبوبیت زیادی دارند.

چه کسی کاندیدای خوبی برای این روش است؟

اگر موارد زیر را دارید، ممکن است کاندید خوبی برای جراحی کاشت آلت تناسلی باشید:

ED یا اختلال نعوظ مداوم که زندگی جنسی شما را مختل می کند

درمان‌هایی که قبلاً برای ED امتحان شده است، موفق نبوده مانند:

1. سیلدنافیل (ویاگرا)
2. تادالافیل (سیالیس)
3. واردنافیل (لویترا)
4. آوانافیل (Stendra
5. دستگاه ‌وکیوم را امتحان کرد
6. نتایج مثبتی از داروهای تزریق آلت تناسلی مانند TriMix نداشت

بیماری مانند بیماری پلاک پیرونی که بعید است با درمان های دیگر بهبود یابد

نحوه جراحی پروتز آلت تناسلی

پیش از انجام جراحی، بیمار باید تحت معاینات پزشکی قرار بگیرد و پزشک باید اطمینان حاصل کند که فرد کاندید مناسبی برای این جراحی است.

فرایند جراحی

جراحی پروتز آلت تناسلی یک عمل جراحی کوچک است که معمولاً تحت بی‌هوشی عمومی یا موضعی انجام می‌شود. پزشک پروتز را درون آلت قرار می‌دهد و سپس زخم‌ها را بخیه می‌زند.

دوره نقاهت

بعد از جراحی، بیمار باید مدتی تحت نظر پزشک باشد و مراقبت‌های خاصی انجام دهد. همچنین، پزشک معمولاً توصیه‌هایی برای جلوگیری از عفونت و مشکلات پس از جراحی به بیمار می‌دهد.

بهبودی پس از جراحی

افرادی که این روش جراحی را انجام می دهند. میتوانند در همان روز به خانه بروند. برای تسکین درد باید از داروهای ضد درد استفاده کنند و پزشکان ممکن است برای جلوگیری از عفونت آنتی بیوتیک تجویز کنند.

پزشک متخصص همچنین هر گونه دستورالعمل اضافی را ارائه می دهد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ۴-۶ هفته پس از جراحی قبل از شروع مجدد فعالیت جنسی صبر کنید
• نگاه داشتن آلت تناسلی به سمت ناف برای جلوگیری از انحنای آن به سمت پایین
• چه زمانی  بخیه ها باید برداشته شوند
• چه زمانی فعالیت بدنی، کار و ورزش را از سر بگیرید
• دستورالعمل استفاده از ایمپلنت

پزشک همچنین باید اطلاعاتی در مورد تمرینات تمرینی شامل باد کردن و تخلیه ایمپلنت هر روز ارائه دهد. این تمرینات به کشش بافت اطراف کمک می کند.

ماندگاری پروتز آلت چقدر است؟

طول عمر یا ماندگاری پروتز آلت تناسلی به عوامل متفاوتی وابسته است اما طبق تحقیقات انجام شده در این زمینه گفته می شود که بعد از گذشت حدودا ۹ ماه از عمل جراحی، پروتز آلت تناسلی ۸۰ درصد ماندگاری خواهد داشت.در مواردی احتمال دارد جراح، پروتز قدیمی را پروتز جدید تعویض نماید؛ که در این صورت بعد از گذشت چندین سال ماندگاری آن پابرجا خواهد بود.

چه کسانی نباید پروتز آلت تناسلی انجام دهند ؟

اگر شما مبتلا به هر یک از موارد زیر هستید بهتر است ابتدا مراحل درمان را پشت سرگذاشته و سپس برای پروتز آلت اقدام نمائید :

• عفونت مزمن مثانه یا لگن
• وارد شدن ضربه جدید به آلت یا مجرای اداری
• بیماری های مقاربتی یا زخم های عفونی

به خاطر داشته باشید که در صورت انجام عمل پروتز آلت تناسلی با دارا بودن موارد گفته شده، ممکن است این عمل برای شما خطرناک باشد.پس چه بهتر که ابتدا درمان را انجام داده و پس از آن برای پروتز آماده شوید

آیا جراحی پروتز آلت خطرناک است؟

جراحی پروتز آلت تناسلی معمولاً با خطرات و عوارض کمی همراه است، اما مانند هر جراحی دیگری، ممکن است عوارضی رخ دهد که نیاز به توجه ویژه دارند. برخی از مهم‌ترین عوارض جانبی شامل موارد زیر هستند:

• عفونت: عفونت‌ها اگرچه نادرند، معمولاً در ۶ هفته اول پس از جراحی به‌وجود می‌آیند. بنابراین باید در ابتدا به دقت آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده مصرف شوند و پانسمان مرتباً تعویض شود.
• خرابی مکانیکی: این مشکل در پروتزهای پمپ‌دار ممکن است اتفاق بیفتد و معمولاً خطرناک نیست، اما برای رفع آن نیاز به جراحی اصلاحی است. در صورتی که به یک پزشک ماهر و باتجربه مراجعه کنید که از پروتزهای باکیفیت استفاده می‌کند، احتمال بروز چنین مشکلاتی به شدت کاهش پیدا می‌کند.
• اندازه‌گیری اشتباه: در صورتی که پروتز بیش از حد کوتاه باشد، ممکن است موجب افتادگی سر آلت تناسلی شود و اگر خیلی بلند باشد، ممکن است باعث آسیب به بافت آلت شود. برای اصلاح اندازه اشتباه، نیاز به جراحی اصلاحی است.
• جابجایی مخزن: در پروتزهای پمپ‌دار، مخزن ممکن است جابه‌جا شود. اگر این اتفاق بیفتد، جراحی برای بازگرداندن مخزن به مکان صحیح لازم است.