آدرس مطب : تهران – خيابان مطهرى – خيابان فجر – روبروى بيمارستان جم- كوچه شهيد نظرى – ساختمان زهره – طبقه ٥ – واحد ١٦

هیدروسل (آب آوردن بیضه) چیست؟ چگونه درمان می‌شود؟

هیدروسل (آب آوردن بیضه) چیست؟ چگونه درمان می‌شود؟

هیدروسل یا آب آوردن بیضه، عارضه‌ای است که در آن، کیسه بیضه در اثر تجمع مایع، متورم می‌شود. کیسه بیضه، پوشش نازکی است که بیضه‌ها در آن قرار دارند. هیدروسل بیشتر در نوزادان دیده می‌شود و معمولاً بدون این‌ که به درمان نیاز داشته باشد برطرف می‌گردد؛ اما این عارضه ممکن است، به علت صدمات و یا بیماری‌های زمینه‌ای خاصی، در کودکان و بزرگسالان نیز رخ دهد. با این‌ که هیدروسل، یک عارضه بی‌خطر و بدون درد است، اما در صورت بروز هرگونه تورم در کیسه بیضه باید به پزشک مراجعه کرد.

هیدروسل یا آب آوردن بیضه چیست؟

هیدروسل یا آب آوردن بیضه چیست؟

هیدروسل یا آب آوردن بیضه، به تورم کیسه بیضه گفته می‌شود، کیسه بیضه یک پوشش پوستی است که بیضه‌ها را در خود نگه می‌دارد. این تورم، در اثر تجمع مایع در این کیسه نازک رخ می‌دهد و اغلب در یک طرف کیسه بیضه ایجاد می‌شود؛ اما گاهی اوقات هیدروسل، هر دو بیضه را درگیر می‌کند. هیدروسل بیشتر در نوزادان شایع است و معمولاً بدون این که نیاز به درمان داشته باشد، تا سن یک سالگی برطرف می‌شود. ممکن است که کودکان و بزرگسالان، به دلیل وارد شدن صدماتی به کیسه بیضه و یا ابتلا به بعضی بیماری‌ها دچار هیدروسل بشوند.

هیدروسل در بیشتر موارد دردناک نبوده، خطری ندارد و حتی ممکن است نیاز به درمان نیز نداشته باشد؛ اما در صورت بروز آن، حتما باید به پزشک مراجعه نمایید.

چند نوع هیدروسل وجود دارد؟

چند نوع هیدروسل وجود دارد؟

دو نوع هیدروسل وجود دارد: هیدروسل ارتباطی(دوطرفه) و هیدروسل غیر ارتباطی.

هیدروسل ارتباطی، با مایعات داخل حفره شکمی ارتباط دارد و زمانی رخ می‌دهد که در اثر باز بودن غشای پروسس واژینال (غشای نازکی که بین بیضه و حفره شکمی قرار دارد و تا کیسه بیضه امتداد پیدا کرده است) رخ می‌دهد. اگر این غشاء بسته نشود، ممکن است عوارضی مانند فتق و هیدروسل را ایجاد نماید. در عارضه هیدروسل، کیسه بیضه بزرگ و متورم می‌شود و اندازه آن، ممکن است در طول روز تغییر کند.

در هیدروسل غیر ارتباطی، کانال کشاله ران بسته شده است، اما مقدار مایع اضافی در کیسه بیضه باقی مانده است. این عارضه ممکن است در هنگام تولد نوزاد وجود داشته باشد و یا بدون دلیل مشخصی، چند سال بعد ایجاد شود. اندازه هیدروسل غیر ارتباطی، معمولاً تغییری نمی‌کند و یا این که به کندی بزرگ می‌شود.

علت و عوامل ایجاد هیدروسل

عوارض ناشی از هیدروسل

کیسه بیضه، یک بافت، نرم و گوشتی است که دو بیضه را در خود نگه می‌دارد. به راحتی می‌توان، بیضه‌ها را در داخل کیسه بیضه احساس کرد. اسپرم‌ها از طریق یک لوله (مجرای وازدفران)، از داخل هر یک از بیضه‌ها به آلت تناسلی، انتقال می‌یابند.

به طور طبیعی، یکی از بیضه‌ها پایین‌تر از دیگری آویزان است و از داخل، توسط یک غشاء محافظ کیسه مانند، احاطه شده‌اند که به طور معمول نمی‌توان آن را احساس کرد. این غشاء مقداری مایع روان کننده تولید می‌نماید تا بیضه‌ها بتوانند در داخل کیسه، به راحتی حرکت کنند. اگر مایع، اضافی باشد، از طریق سیاهرگ‌های کیسه بیضه، تخلیه می‌شود. اما اگر، تعادل بین مقدار مایع تولید شده و مایع تخلیه شده، مختل شود، مقداری از این مایع در داخل کیسه بیضه جمع شده و موجب بروز هیدروسل می‌شود.

هیدروسل بیشتر در نوزادان شایع است، اما ممکن است که در هر سنی رخ دهد. با این که، احتمال دارد که هیدروسل بدون هیچ دلیلی ایجاد شود، اما وارد شدن آسیب و یا وجود التهاب نیز می‌تواند در ایجاد آن، موثر باشد. بیشتر مردم، هیدروسل را به عنوان یک عارضه ناخوشایند و موقتی می‌شناسند.

ممکن است که، هیدروسل، در اثر یک آسیب ایجاد شود و یا می‌تواند به علت ایجاد التهاب در کیسه بیضه رخ دهد. این التهاب، در اثر عفونت در بیضه و یا عفونت در لوله‌های کوچک و پیچ خورده پشت آن‌ها ایجاد می‌شود.

همچنین، مردان بالای ۴۰ سال نیز، ممکن است دچار عارضه هیدروسل شوند. هیدروسل ممکن است در اثر فتق ایجاد شود، اما این امر، شایع نیست و در اکثر موارد، به دلیل وجود التهاب و یا به دلیل عدم جذب مجدد مایع در کیسه (تونیکا واژینال) رخ می‌دهد. سلول‌های اپیتلیال، به طور مداوم، مایع را در کیسه بیضه، تولید و بازجذب می‌نمایند و اگر در عملکرد این سلول‌ها اختلال ایجاد شود منجر به تجمع مایع اضافی می‌گردد.

همچنین اگر در کیسه بیضه و یا در کانال‌های آن، التهاب ایجاد شده و یا آسیبی به آن‌ها وارد شود نیز ممکن است هیدروسل ایجاد شود. احتمال دارد که این التهاب، ناشی از عفونت (اپیدیدیمیت) و یا یک بیماری دیگر باشد.

ممکن است که هیدروسل، قبل از تولد نوزاد، ایجاد شود. در دوران جنینی، بیضه‌ها از داخل شکم جنین در حال رشد به داخل کیسه بیضه منتقل می‌شوند. در اطراف هر بیضه، یک کیسه تشکیل می‌شود و مایع تولید شده در آن، اطراف بیضه‌ها را احاطه می‌کند، سپس این کیسه‌ها بسته می‌شوند و مایع داخل آن‌ها جذب می‌شود.

گاهی اوقات، بعد از بسته شدن کیسه، مقداری از این مایع باقی می‌ماند که باعث ایجاد هیدروسل غیر ارتباطی می‌شود. به طور معمول، این مایع، در سنین یک تا ۲ سالگی جذب می‌شود. گاهی این کیسه‌ها بسته نمی‌شوند و هیدروسل ارتباطی را ایجاد می‌نمایند. ممکن است که اندازه کیسه بیضه تغییر کند و یا مایع داخل آن، به محوطه شکم برگردد. هیدروسل‌های ارتباطی، معمولا با فتق کشاله ران مرتبط هستند.

علائم هیدروسل

علائم هیدروسل

 تورم بدون درد، در یک و یا هر دو بیضه، معمولاً تنها علامت هیدروسیل است.

این تورم در افراد بزرگسال، باعث سنگینی کیسه بیضه می‌شود و در صورتی که تورم افزایش پیدا کند، درد ایجاد می‌نماید. گاهی، ناحیه متورم بیضه‌ها در هنگام صبح کوچکتر و عصرها بزرگتر می‌شود و اگر تورم شدید باشد، درد و ناراحتی نیز ایجاد می‌کند.

بزرگسالان ممکن است در بیضه‌های خود احساس سنگینی داشته باشند و گاهی هم ممکن است که این تورم، در هنگام صبح بیشتر از عصر باشد ولی معمولا این عارضه خیلی دردناک نیست. اندازه هیدروسل غیر ارتباطی، معمولاً تغییری نمی‌کند و یا این‌ که بسیار آهسته رشد می‌کند.

در مورد هیدروسیل ارتباطی، به دلیل اینکه غشاء بین شکم و کیسه بیضه کاملا بسته نشده‌ است، وضعیت‌های دیگری نیز ممکن است رخ دهد. مثلاً مایع می‌تواند در فضای داخل و خارج از کیسه جا به جا شود و بسته به اندازه شکاف یا سوراخی که باقی مانده است، ممکن است باعث ایجاد فتق نیز بشود.

به این نوع فتق، فتق کشاله‌ای گفته می‌شود و در بعضی موارد، برای درمان، نیاز به عمل جراحی دارد. فتق کشاله‌ای، بسیار دردناک است. در این عارضه، کیسه بیضه بزرگ، متورم شده و ممکن است در طول روز اندازه آن تغییر کند. اگر کودک شما دچار این نوع فتق شده باشد، به طور مداوم گریه می‌کند.

تشخیص هیدروسل

پزشک، برای تشخیص هیدروسل، باید معاینه فیزیکی انجام بدهد. کیسه بیضه، در افرادی که دچار هیدروسیل شده‌اند، متورم می‌شود، اما هیچ دردی ایجاد نمی‌کند. در این حالت، پزشک، به دلیل وجود مایع زیاد، نمی‌تواند بیضه‌ها را از طریق کیسه حس کند.

همچنین پزشک ممکن است حساسیت کیسه بیضه را بررسی کرده و نوری را به کیسه بیضه بتاباند که به این کار، ترانسیلومیناسیون می‌گویند. ترانسیلومیناسیون، به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دهد که آیا مایعی در کیسه بیضه وجود دارد یا خیر. اگر در کیسه بیضه مایع وجود داشته باشد، نور از آن عبور می‌کند و کیسه بیضه با تابش نور روشن می‌شود.
اگر تورم کیسه بیضه به دلیل وجود یک توده جامد (مانند سرطان) باشد، نور از کیسه بیضه عبور نمی‌کند. این آزمایش در تشخیص بسیار مفید است اما برای تشخیص قطعی کافی نیست.

همچنین پزشک، ممکن است برای بررسی وجود فتق کشاله‌ای، به شکم فشار وارد کند و یا از شما بخواهد که برای بررسی این موضوع سرفه کنید و یا کمی به خود فشار بیاورید. فتق کشاله‌ای زمانی رخ می‌دهد که قسمتی از روده کوچک، به دلیل ضعف دیواره شکم، از کشاله ران بیرون بزند. با این‌که این یک عارضه خطرناک نیست، اما پزشک ممکن است برای درمان آن، عمل جراحی را توصیه کند.

اگر تورم در کیسه بیضه، شدید و دائمی باشد، پزشک احتمالاً برای تعیین علت تورم، سونوگرافی کیسه بیضه را تجویز می‌کند. همچنین برای تشخیص عفونت، از بیمار، آزمایش خون و یا ادرار می‌گیرند. معمولاً پزشک، برای بررسی فتق، تومور و یا دلایل دیگر تورم کیسه بیضه، یک سونوگرافی از بیضه‌ها انجام می‌دهد.

تشخیص‌های افتراقی

این موارد برای حذف سایر بیماری‌هایی که ممکن است در تشخیص افتراقی باشد، مورد توجه قرار می‌گیرند.

دلایلی که باعث تورم بدون درد، در بیضه‌ها می‌شود، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اسپرماتوسل
  • واریکوسل
  • هماتوسل
  • فتق کشاله‌ای (روده)
  • تومورهای بیضه

تورم دردناک بیضه ممکن است به دلیل مشکلات زیر رخ دهد:

  • هیدروسل عفونی
  • اپیدیدیم ارکیت
  • تشکیل هماتوم
  • پیچ خوردگی بیضه
  • صدمه دیدن بیضه
  • ترومبوز شبکه وریدی پامپینی‌فورم

درمان هیدروسل

اگر در بیضه‌های نوزاد، هیدروسل وجود داشته باشد، به احتمال زیاد در عرض یک سال خود به خود، برطرف می‌شود. اما اگر هیدروسل کودک، بسیار بزرگ باشد و خود به خود برطرف نشود، باید توسط یک متخصص اورولوژی با روش جراحی، درمان شود.

اگر هیدروسیل در بزرگسالان، ناشی از التهاب ایجاد شده در اثر ضربه یا عفونت باشد، با درمان کردن آن، هیدروسل برطرف می‌شود. در مواردی که هیدروسیل کوچک باشد و نتایج معاینه و سونوگرافی خوب باشد، پزشک معمولاً بیمار را تحت نظر قرار می‌دهد تا ببینند که آیا هیدروسل، خود به خود برطرف می‌شود یا خیر.

در صورتی‌که هیدروسل خیلی بزرگ باشد، فتق محسوب شده و برای درمان آن، پزشک جراحی را توصیه می‌کند، این جراحی توسط یک جراح عمومی با روش‌های درمان فتق، انجام می‌شود. اگر هیدروسل غیر ارتباطی باشد، که معمولا در بزرگسالان بیشتر شایع است، اندازه آن تغییر نمی‌کند یا به کندی بزرگ می‌شود، احتمالاً نیاز به جراحی دارد.

آسپیراسیون سوزنی

آسپیراسیون سوزنی

اولین مرحله برای درمان هیدروسل، تخلیه کردن آن، با یک سوزن بلند است. یک سوزن در داخل کیسه وارد می‌کنند تا مایع داخل آن را، خارج کنند. گاهی، ممکن است دارویی به بیمار تزریق شود تا از پر شدن مجدد کیسه جلوگیری نماید. آسپیراسیون سوزنی معمولاً برای بیمارانی انجام می‌شود که جراحی برای آن‌ها خطرناک است.

درد موقت کیسه بیضه و عفونت، عوارض جانبی احتمالی در آسپیراسیون سوزنی است.

در شرایط زیر ممکن است آسپیراسیون سوزنی توصیه شود:

  • هیدروسل‌های کوچک که ناراحتی قابل توجه و یا علائم دیگری ایجاد نکرده باشد.
  • در صورتی که بیمار، روش درمانی کم تهاجمی را ترجیح بدهد.
  • برای تسکین موقت درد و ناراحتی، در زمان انتظار قبل از جراحی، به خصوص اگر برای جراحی، موارد منع پزشکی وجود داشته باشد.

لازم به ذکر است که، احتمال عود مجدد هیدروسل، بعد از آسپیراسیون سوزنی، در مقایسه با جراحی بیشتر است.

جراحی (هیدروسلکتومی)

جراحی (هیدروسلکتومی)

در مواردی که هیدروسل، خود به خود از بین نرود و یا با روش‌های درمانی دیگر معالجه نشود، جراحی‌هیدروسل یا هیدروسلکتومی، درمان قطعی هیدروسل است.
در عمل هیدروسلکتومی، هیدروسل، تحت بیهوشی عمومی برداشته می‌شود. در اکثر موارد، شما می‌توانید چند ساعت بعد از جراحی، به خانه بروید. دو روش برای انجام هیدروسلکتومی وجود دارد، یکی هیدروسلکتومی باز و روش دیگر، هیدروسلکتومی به وسیله لاپاراسکوپی است.

در این روش، یک برش کوچک در کیسه بیضه و یا شکم (بسته به محل هیدروسل) ایجاد کرده و هیدروسل را با جراحی برمی‌دارند و سپس محل برش جراحی شما را با یک پانسمان بزرگ می‌پوشانند. بسته به محل و اندازه برش جراحی، ممکن است تا چند روز از سوند استفاده نمایید.

در این روش، جراح چند برش کوچک در شکم و یا در ناحیه کشاله ران ایجاد می‌کند، سپس لاپاراسکوپ، که یک لوله نازک همراه با دوربین و چراغ است را از طریق یکی از این برش‌ها وارد می‌کند. جراح با کمک این وسیله قادر است تا ناحیه جراحی را روی مانیتور مشاهده کند.

برای وارد کردن ابزار جراحی مورد نیاز، برش‌های کوچک دیگری نیز در محل ایجاد می‌شود و جراح با استفاده از این ابزار، کیسه هیدروسل را از بافت‌های اطراف آن جدا کرده و با دقت آن را خارج می‌کند. گاهی لازم است که جراح، برای جلوگیری از عود هیدروسل، اقداماتی را انجام دهد، مانند بستن کیسه یا رفع هر مشکل دیگر.

هیدروسلکتومی بوسیله لاپاراسکوپی، در مقایسه با جراحی باز، مزایای زیادی دارد، از جمله برش‌های کوچکتر، جای زخم کوچک‌تر، درد کمتر و دوران نقاهت کوتاه‌تر. البته، لازم به ذکر است که مناسب بودن این روش برای بیمار، به عواملی مانند اندازه و چگونگی هیدروسل و همچنین تخصص جراح بستگی دارد.

خطرات مربوط به بی‌هوشی عبارتند از:

  • عکس‌العمل‌های آلرژیتیک
  • مشکلات تنفسی
  • اختلال آریتمی قلب

خطرات مربوط به جراحی عبارتند از:

  • لخته شدن خون یا خونریزی بیش از حد
  • آسیب رسیدن به کیسه بیضه، مانند آسیب عصبی
  • عفونت

معمولاً در شرایط زیر جراحی توصیه می‌شود:

  • اگر هیدروسل، آنقدر بزرگ باشد که باعث درد و ناراحتی شده، و فعالیت‌های روزانه بیمار را تحت تاثیر قرار دهد.
  • اگرهیدروسل، به مرور زمان برطرف نشده و یا به تدریج بزرگتر شده باشد.
  • در مورد هیدروسلی که بعد از آسپیراسیون سوزنی، دوباره عود کرده باشد.
  • در مورد هیدروسلی که با مشکلات و ناهنجاری‌های دیگر بیضه همراه باشد که برای درمان به روش جراحی نیاز باشد.
  • در صورتی که بیمار، یک درمان دائمی با حداقل احتمال عود هیدروسل را بخواهد.

عوارض هیدروسل در صورت درمان نشدن

اگر هیدروسل درمان نشود، ممکن است باعث بروز عفونت در مایع درون کیسه بیضه و آتروفی بیضه شود. در صورتی که هیدروسل ارتباطی، خودش برطرف نشود و یا برای درمان آن، اقدامی انجام نشود، ممکن ست باعث بروز فتق کشاله‌ای گردد. در عارضه فتق کشاله‌ای، بخشی از روده یا چربی اطراف روده، از طریق یک سوراخ (کانال اینگوینال) از ناحیه کشاله ران، بیرون می‌زند.

سایر مشکلاتی که در صورت درمان نکردن هیدروسل، ممکن است رخ دهد عبارت‌اند از:

  • اگرهیدروسل، خیلی بزرگ شود، جریان خون در بیضه را مختل کرده و منجر به آتروفی بیضه می‌شود، این امر ممکن است باعث ناباروری بیمار شود.
  • اگرهیدروسل در اثر ضربه ایجاد شده باشد، ممکن است خون‌ریزی کند.
  • در صورتی که هیدروسل بسیار بزرگ باشد، ممکن است به دلیل بالا رفتن حجم مایع درون آن، پاره شود.
  • عفونت مایع موجود در هیدروسل، ممکن است باعث عفونت شدید بیضه‌ها (پیوسل) شود.
  • سفت‌شدن یا کلسیفیکاسیون مایع درون هیدروسل، ممکن است منجر به آتروفی بیضه شود.

سخن پایانی

تحقیقات اخیر نشان داده است که هیدروسل در نوزادان پسر بیشتر از پسران نوجوان یا بالغ رخ می‌دهد. هیدروسل در بیشتر بیماران، نسبتاً بی‌‌خطر است و پس از ۶ تا ۱۲ ماه خود به خود برطرف می‌گردد. از بروز هیدروسل نمی‌توان پیشگیری کرد، اما افراد مسن می‌توانند در هنگام فعالیت‌های ورزشی، از لباس‌‌های محافظ برای جلوگیری از آسیب رسیدن به کشاله ران خود، استفاده نمایند.

 بیمارانی که به هیدروسل ارتباطی مبتلا هستند، برای پیشگیری از بروز فتق، باید تحت نظر پزشک باشند تا به طور مداوم علائم آن‌ها بررسی شود. در صورتی که هیدروسل دردناک شد و یا تورم کیسه بیضه، بعد از ۶ ماه در بزرگسالان و ۱۲ ماه در نوزادان برطرف نشد، باید به پزشک مراجعه کنید.

سوالات متداول

آیا هیدروسل با دارو درمان می‌شود؟

برای درمان هیدروسل، دارویی وجود ندارد؛ اما، هیدروسل معمولاً تا ۱۲ ماهگی کودک خودش برطرف می‌شود و نیازی به جراحی ندارد. اگر هیدروسل، خود به خود برطرف نشد، برای جلوگیری از ایجاد عوارض بیشتر باید درمان شود.

بروز هیدروسل بعد از عمل واریکوسل به چه علت است؟

شایع‌ترین عارضه بعد از جراحی واریکوسل، بروز هیدروسل است که ممکن است تا یک هفته بعد از عمل واریکوسل، خود را نشان دهد. البته گزارشاتی مبنی بر بروز فوری و غیر معمول تشکیل هیدروسل بعد از عمل واریکوسل نیز وجود دارد.

آیا هیدروسل بعد از عمل فتق می‌تواند دوباره اتفاق بیفتد؟

بعد از عمل فتق، ممکن است بیضه‌ها و کیسه بیضه، تا چند هفته متورم بمانند و بعد از آن، به حالت عادی برگردند. البته بعد از جراحی فتق، فقط یک درصد احتمال عود مجدد فتق یا هیدروسل وجود دارد، اما والدین و بیماران باید این احتمال را در نظر بگیرند.

آیا هیدروسل باعث معافیت پزشکی از خدمت دوره سربازی می‌شود؟

طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران، در صورتی که مشمول سربازی دچار بیماری هیدروسل بیضه باشد، شش ماه معافیت موقت می‌گیرد تا برای درمان یا جراحی اقدام کند و پس از درمان دوباره به کمیسیون پزشکی ارجاع داده می‌شود. اگر پس از درمان هیدروسل بیضه دوباره عود کند، مشمول از دوره سربازی معاف دائم می‌شود. در سایر موارد مشمول معاف از رزم می‌شود.

آیا هیدروسل باعث ناباروری بیمار می‌شود؟

هیدروسل، حدود یک درصد از جمعیت مردان بزرگسال را درگیر می‌نماید و یکی از متداول‌ترین علل تورم کیسه بیضه است. با این‌ که هیدروسل معمولاً بی‌خطر است، بعضی از انواع هیدروسل‌ها ممکن است باعث ناباروری بیمار شوند.

تفاوت هیدروسل و واریکوسل چیست؟

هیدروسل، تجمع غیر طبیعی مایع در کیسه بیضه است؛ اما در واریکوسل، به دلیل بزرگ شدن غیر طبیعی رگ‌های خونی اصلی بیضه‌ها، کیسه بیضه متورم می‌شود. واریکوسل ممکن است باعث ایجاد اختلال در باروری بیمار شده، درد و مشکلات دیگری نیز ایجاد نماید. ممکن است برای درمان هیدروسل و واریکوسل، بیمار نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

تفاوت هیدروسل با فتق چیست؟

در فتق کشاله‌ای، می‌توان محتویات شکم را در کشاله ران یا کیسه بیضه احساس کرد. در پسران، ممکن است بخشی از روده‌ها نیز بیرون بزند. در فتق دختران، ممکن است روده‌ها، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها، از ناحیه کشاله بیرون بزند. اما هیدروسل تنها تجمع مایع در کیسه اطراف بیضه‌ها است.

آیا می‌توان هیدروسل را در خانه درمان کرد؟

هیچ درمان خانگی برای هیدروسل وجود ندارد؛ اما با مصرف داروهای مسکن و پوشیدن لباس زیر مناسب می‌توان درد و ناراحتی آن را مدیریت کرد. با این وجود، نمی‌توان هیدروسل را در خانه درمان کرد و نیاز به درمان پزشکی دارد.

هیدروسل در کودکان چگونه درمان می‌شود؟

هیدروسل در نوزادان به احتمال زیاد تا ۱۲ ماهگی ماهگی برطرف می‌شود؛ در غیر این صورت، می‌توان هیدروسل‌های پایدار در نوزادان و کودکان را با جراحی از طریق یک برش در کشاله ران (اینگوینال) ترمیم کرد، زیرا آناتومی آن شبیه فتق کشاله‌ای است.

آیا هیدروسل خود به خود از بین می‌رود؟

در بیشتر افراد مبتلا به هیدروسل، نیازی به جراحی یا آسپیراسیون سوزنی نیست، زیرا این عارضه معمولاً با گذشت زمان برطرف می‌شود.

آیا می‌توان از هیدروسل پیشگیری کرد؟

نمی‌توان هیچ کاری برای پیش‌گیری از ابتلای کودک، به هیدروسل انجام داد. در مردان نوجوان و بالغ، بهترین روش برای پیش‌گیری از هیدروسل این است که مراقب باشند که آسیبی به بیضه‌ها وارد نشود.

آیا هیدروسل یک عارضه شایع است؟

حدود ۱۰ درصد از نوزادان پسر تازه متولد شده دارای هیدروسل هستند که اغلب بدون درمان خاصی تا یک سالگی برطرف می‌شود.
در بزرگسالان نیز فقط یک درصد از مردان به هیدروسل دچار می‌شوند که در اکثر موارد خود به خود رفع می‌شود.

آیا هیدروسل یک عارضه سرطانی است؟

با این که هیدروسل ناراحت کننده و یا شرم آور است، اما اکثر هیدروسل‌ها بی‌خطر هستند. در صورتی که، هرگونه تورم یا ناراحتی غیرطبیعی را در بیضه‌ها احساس کردید، باید برای بررسی آن به پزشک مراجعه کنید.

چه کسانی در معرض ابتلا به هیدروسل هستند؟

نوزادان نارس که بیش از سه هفته قبل از موعد مقرر به دنیا آمده باشند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به هیدروسل هستند. عوامل خطرزا برای ابتلا به هیدروسل در سنین بالاتر عبارتند از: آسیب‌رسیدن یا التهاب کیسه بیضه. عفونت، از جمله عفونت مقاربتی.

اگر فرزندم نیاز به جراحی داشته باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟

جراحی هیدروسل، یک جراحی ساده و کم‌خطر است و اگر کودک شما نیاز به جراحی داشته باشد، یک متخصص اورولوژی کودکان این جراحی را برای او انجام می‌دهد.

آیا می‌توانم با وجود هیدروسل زندگی عادی داشته باشم؟

هیدروسل معمولاً خطرناک نیست و بر توانایی بچه‌دار شدن بیمار، تأثیری نمی‌گذارد؛ اما هیدروسل ممکن است با یک بیماری و یا عارضه دیگر، مانند عفونت‌ها و یا تومورها مرتبط باشد که احتمال دارد باعث بروز مشکلات جدی شود.

مقالات مرتبط

تماس با ما